Child Trafficking

Huwag ka na munang tumingin sa mga bituin, ika'y madarapa... -Pochoy Labog

Isang kampanya tungkol sa isyu ng child trafficking ng Visayan Forum Foundation, Inc.

Spread the campaign. Not the H1N1 flu. Sensya na ito lang ang nai-ambag ko sa bagay na to.

Astig talaga ang bandang ito. Sayang nga lang disbanded na. Kinakalabit ang namamanhid nating kaluluwa. Maka-pinoy. Maka-tao. Laging may pahaging sa gobyerno ang mga komposisyon.

HOY GUMISING KA!!!

Credits: Youtube; Jenobili

Fitting room

Hunyo na naman. Nauuso na naman ang pagpapakasal. Hindi ko alam anong meron sa buwan na ito at ang hilig magsisisiksik sa simbahan ngayon ng mga mag-kasintahan para tuluyan ng maging legal ang kanilang pagtatalik. Ay pagsasama pala.

Siyanga pala. Bakit may mga taong parang bumibili lang damit kapag pumipili ng mapapangasawa?
Una. Titignan ang disenyo.
Pangalawa. Ang price.
Pangatlo. Ang size.
Pang-apat. Pag nakita ang gustong size. Ifi-fit.
Huli. Ang kalidad.

At pag nagsawa at naluma na? Shopping ulit. Available naman lagi ang fitting room.

Batuta

Magpapasukan na lang wala kapa rin mapiling kurso. Dapat piliin mo yung hilig o yung gusto mo talaga para hindi ka absent ng absent. At hindi puro bote ng alak, tisa, o keyboard ng computer yang hawak-hawak mo. Pero kung hangga ngayon naguguluhan ka pa rin, advice ko sa'yo mag-CRIMINOLOGY ka na lang. Tiba-tiba ka dito kung sakali. Hindi lang yun. Pwedi kapa maging senador pagdating ng araw.

Bilib ako sa mga estudyanteng kumukuha ng ganitong kurso. Totoo, walang biro. Alam ko nasa isip nila baguhin ang imahe ng mga kapulisan dito sa bansa. Dahil marami sa ating mga pinoy walang bilib sa mga pulis natin. Pero meron pa rin namang matitinong pulis... *ssshhhh* sa pelikula lang. Lalo na kung ang gaganap ay si FPJ, Daboy, Bong Revilla, at Mikey Arroyo.

Seryoso na. Meron pa din naman talagang tapat sa kanilang tungkulin, mga tumutupad sa kanilang sinumpaang responsibilidad. Kaya sa inyo, dalawang kamay ang aking pagsaludo. Heto pa, 5 thumbs up!
　
PNP. Buhay man ay iaalay... kung kinakailangan. Naks! Hanep sa posing! San kapa? Palakpakan naman dyan...

Teka sino ba kalaban niyo dito? Asan sila? Sila ba?

Anak ng tokwa! Eh mga PULIS PANGKALAWAKAN tong mga to eh! Umaabot rin pala kayo sa universe. Galing talaga mga Pilipino. Whoooo! Kala ko hanggang Mendiola lang kayo.

Medyo Mahalay

BABALA: 18 years old pababa. Bahala ka.
Kahit naman sabihin kong wag basahin itutuloy mo pa rin. *Lol*

Gusto mo bang hawakan ang bay*g ng bf mo kahit nasa pampublikong lugar kayo?
I-straight mo ang kanyang kamay at kapain ang kanyang siko.

Ang texture DAW ng siko at bay*g ay magkapareho. Tip lang, magmasid sa kapaligiran kung gagawin ito. Pag may nakita kang ngingisi-ngisi alam niya ang ginagawa mo dahil ginagawa niya din yun.
Ano magaspang ba sa'yo pre? Sakin medyo. *Lol*

Heto pa.
Kung gaano kalapad ang noo ng babae, ganun din DAW kalapad si kiki. Kung ako sa'yo patubo ka ng bangs. Iwas asar.

Ang size ng talampakan ng lalaki divided by 2 plus 2, ganun DAW kahaba si totoy. Kaya ako mahilig ako bumili ng sapatos na maluwang sakin.

Kung gaano kahaba ang tenga ng babae, ganun din DAW kahaba ang guhit ni kiki. Kung malaki tenga mo na parang engkantada. Magkadugtong siguro ang puwit at si kiki.

Kung ano ang kulay ng talampakan ng babae, ganun din DAW ang kulay ni kiki. Kung medyo pinkish yang talampakan mo, AYOS! Pero kung medyo brownish, wag mo na ipagmalaki. Mag-medyas ka lagi.

Ang hinlalaki (thumb) na daliri sa kamay ng lalaki times three (x3), ganun din DAW kahaba si totoy. Sinukat mo ba?

Ang hinlalaki ulit (thumb again) na daliri sa kamay ng babae kapag pinagdikit, ganun DAW kaluwang ang butas ni kiki. O bakit ka nakatingin sa hinlalaki mo?

　
DAW = wag ako sisihin mo. ;)

Tik-tak-tik-tak

"It is better to be late than never."

Sa paaralan, kapag late ka lampas ng 15 mins. automatic absent ka na o hindi ka na papasukin. Dependi sa rules ng eskwelahan o kung gaano kahigpit ang professor mo. Sa opisina, late ka lang ng 5 mins. napakalaking bagay na lalo na kapag may miting. Sa paligsahan, kapag hindi ka dumating sa tinakdang oras sigurado talo kana/kayo. Sa magkasintahan kaya? Gaano ka-importante ang salitang late? Ilang minutes kaya ang pwede?

Madalang na nga lang kami magkita, pero di pa dumating yung pagkakataong nauna akong nandun sa napag-usapan naming lugar. Kaya malayo pa lang nakikita ko ng umuusok ang ilong at nanlilisik niyang mga mata.

Kanina ka pa?
Huh? Hindi naman masyado. Medyo nangawit lang naman yung paa at namanhid ang puwit ko sa kakatayo at kakaupo.
Hehe. Sensya na. Kasi yung...
Nagpapatawa ba ko? HA?! Ang lapit-lapit lang ng bahay... blah blah blah...

Sa katunayan, malapit nga lang ang bahay namin sa kung saan kami madalas magkita. Gasgas na kasi ang mga palusot kong...
...eh ang trapik kaya. May nagbanggaan ata o dumating na artista.
...walang dyip. Strike ata. O laban ba ni pacquiao ngayon?
...si manong driver kasi, kung makapag drive para kaming nakasakay sa kalesa.
...si manong driver kasi, ang takaw sa pasahero. Kulang na lang gawin niyang tatluhang tao ang tabi niya.

Lagi na lang si manong si manong si manong... si manong na walang malay, si manong na walang kamuwang-muwang, si manong na... nakalimutan ko next line. Basta si manong lagi kong dahilan. At walang kamatayang trapik.

Ganun lang naman lagi. Konting sermon. Konting tampo. Pagkatapos nun, HHWWPSSP. Nasasapawan pa rin kasi ang anumang tampuhan sa pananabik naming pagkikita.

Pero natatakot ako. Baka dumating yung araw bigla na lang siya magsawa. At bigla na lang di sumipot sa napag-usapang tagpuan.

"It is better to be never late."

Pangalawang bagsakan

Oisssttt... Psssttt... Ikaw. Oo ikaw mismo. Halika dito. Anong bakit bakit. Wag ka ng magtanong pa. Lapit na dali. Hehe. Lapit pa ng onti. Nakikita mo ba yung mga tinatambayan ko? Yung sa aking sidebar. Hoy! Hindi yun si Johnlloyd, AKO MISMO yun! At hindi yun ang sinasabi ko. Yung nasa BLOGROLL ko, nakikita mo ba tambayan mo dun? Yung site mo mismo. Ayos. Kunin mo to para sayo mga ito mismo. Pati pala nasa FOLLOWER ko. Itago mo para sa pagkakaibigan natin sa mundong ito. Naks! Salamat sa pagtanggap. SA'YO LAHAT YAN, bigay ko mismo.

Ako mismo ay nagpapa-salamat sa mga nagbigay nito sa akin. Alam niyo kung sino kayo. Salamat kaibigan. Di ba nakakagana magsulat pag may mga ganitong taong nakakaapreciate sa mga gawa mo, at nagbibigay ng ganito. Oh ano pang ginagawa mo? Tara na inuman na. Patak-patak. Asan na tig-bebeinte niyo.

Maraming salamat kina Rhodey ng Kape at Yosi, Gello Kun ng Barakong Cup Eh, at Tonio ng Acongtatsulok para sa mainit-init na award na mga ito. Lahat ng nakikita mo dito, SA'YO LAHAT YAN. Tanggapin mo sana kaibigan.

Teka. Kilala mo ba si Brando? Yung sikat na boksingero nung nalaos si Pakyaw? Hindi ba. Magulo ba ko? Ah basta sige kukwento ko na lang sa'yo pag hindi na busy-busyhan. Hehe.

Busy-busyhan

Nabalitaan ko namatay daw si Michael Scofield sa Prison break season finale. Di ako naniwala. Kinulit ko si google. Ayun namatay daw. Apat na season ko rin siyang inidolo. Ginaya-gaya. Inabangan. Kaya ngayon di pa rin ako makaget-over. Pasensya kung medyo nanahimik ako ngayon, pero babalik din ako dadalawin kayo. Nakikipaglamay lang kasi. Naks! Parang totoo. Pero totoo nalungkot talaga ako kahit di ko pa napapanood. Uuwwaaahhhh... Huhuhuhu... uuwaaaahhh... iiuuusssshhhh (singot sipon).

Hoy nananaginip kana nanaman! Sana nga panaginip pero hindi. Uuwwaaahhh... huhuhu... awoooohhhh... awooohhhh... hala naging si Victor na. Buti na lang nandito si Logan. Schhikk! Shhhiing! Shhhiing! Nabitin ako sa effects nito, saka fight scene. Angels and Demons? Para sakin, WALANG KWENTA!!! Nasayang lang yung tick... hindi pala nasayang. Ahihihi (ngiting demons).

Nga pala bat hindi tinutubuan ng pimples si HK? Sabi kasi sakin nung bata ako... Hoy! wag kang kain ng kain ng mani ah, magkakapimples ka! Ay onga pala may VB siya. Pero nakakapagpatalino daw yun. Yung peanut. Kaya siguro naging doktor siya noh.

Paalala: Ang pikon ay laging talo. ;)

Tong

Pung!!! (sabay bagsak sa mahjong) All up! All chow! Iskalera! Before the fifth! Paningit!

Nasanay na ako sa maingay na pagbalasa sa mahjong at kalaksing ng mga barya. Pero may pagkakataon bigla na lang ako magigising at mapapa- Pung tangNa! Kala ko ano na nangyari! Tumodas lang pala siya. Hay... Balik sa tulog.

Teka muna, para sa hindi nakakaalam. Ang mahjong pala ay may hawig sa larong cuajo pero cards ang gamit sa cuajo. Kung hindi alam ang cuajo, ito ay may pagkakatulad sa larong tong-its. Kung hindi pa rin alam ang tong-its, pag may nakita kang may hawak na baraha habang pinapadede ang bitbit na bata, yun tong-its ang nilalaro nun. Tanong mo sa kanya panu maglaro ng ganun. Okaya naman pag may nakita kang mamang walang damit na malaki ang tiyan na mukhang singit, tong-its din ang nilalaro nun. Pag pag may nakita ka ring matandang may bitbit ng plastik ng yelo na puno ng barya, yun tong-its ang lalaruin nun. Ano ang basehan ko? Punta ka dito sa baryo namin. Maraming ganito. Hahaha.

Musmos pa lang ito na napapanuod ko sa mismong likod ng bahay namin. Mahjong, cuajo, tong-its. Araw-araw hangga ngayon. Libangan? Ewan. Basta yun ang sabi sakin. Bonding na rin sa kanyang mga amigas. Sila-sila lang naman eh. Siguro pag nawala ito, e telebabad na lang sa mga kumare ang pampalipas oras ni ermats. Gustuhin ko man na bigyan siya ng negosyo, eh pambili man ng sigarilyo nahihirapan ako.

Wala naman akong reklamo, kahit inuutos-utusan pa ko at binubulabog para bumili ng kanilang merienda. Ok na din ang ganito, nakakakupit kasi ako sa tong. At hindi lang yun, pag nanalo may balato. Pero pag natalo, uhmmm... may bukas pa naman.

Pangit man tignan ang ganito sa aming pang-araw-araw na pamumuhay, ang importante wala kaming natatapakan na tao. At nalilibang si ermats.

Kaya kung tatanungin mo anung sugal ang hindi ko alam. Wala ang isasagot ko. Sugarol na kung sugarol.

Iskrats

Ano man ang kanilang dahilan bakit nila inagaw pansamantala ang aking mga libangan hindi ko alam. Huhuhu. At wala akong pakelam. Hahaha. Ang alam ko lang nakakabaliw ang ganito. Waaahhhhh!!!

Ginising ako ng bentilador kong hindi ko nararamdaman ang binabatong hangin. Napakainit. Tagaktak ang pawis. Tumayo. Kumain. Pagkatapos nun, tumunganga iniisip anong magandang gawin. Walang TV, kahit radyo man lang. Walang baterya ang laptop, tinitipid naman ang sa cellphone. Uy ipod hindi ginagamit. Nice. Teka asan yung earphone? Makapagsolitaire na nga lang. Kinuha ang baraha. Binilang. Ay bat kulang? Naghanap ng magazine. Hmp! Ano ba to puro malalaswa. Kumuha ng dyaryo, maghahanap ng trabaho. Date ng dyaryo: April 2007.

Makatambay na nga lang sa may tindahan. Wow ang lamig. Para kang piniprito. Bumalik sa kwarto sumayaw ng walang tugtog. Waaahhhhh!!! Pambihira naman oh. Ano ba tong ginagawa ko. *TING* Ah mabuti pa makapgsulat na lang sa aking iskrats.

Teka bakit pag walang kuryente, brownout ang tawag? May scientific explanation ba ito? O mathematical equation? Grammatical error? Philosophical study kaya? Ang iba naman sinasabi walang power. Marahil tama sila, dahil *EHEM* based sa napag-aralan ko sa subject naming circuits. Power is... uhmmm... power is equals to... uhmmm... Ay sakto may kuryente na! Ayos!!!